۱۳۹۶ تیر ۲۸, چهارشنبه

بازداشت ۱۱ تن از هواداران عرفان حلقه توسط سپاه پاسداران

سپاه پاسداران با صدور اطلاعیه‌ای از بازداشت ۱۱ تن از هواداران عرفان حلقه در نجف‌آباد خبر داد.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، معاونت اطلاعات سپاه صاحب‌الزمان استان اصفهان در اطلاعیه‌ای از دستگیری ۱۱ نفر از هواداران «عرفان حلقه» در نجف‌آباد خبر داد.
طی ماه‌های اخیر فشار بر طرفداران عرفان حلقه بیشتر شده است درحالی‌که تنها در شهرستان مشهد بیش از ۲۷ تن از شاگردان و مربیان عرفان حلقه از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

نام چه کسانی و نهادهایی در فهرست تحریم‌ جدید آمریکا علیه ایران قرار دارد


دولت آمریکا ۱۸ فرد و نهاد مرتبط به برنامه موشکی ایران و فعالیت های برهم زننده ثبات خاورمیانه را تحریم کرده است.
در این لیست که در اختیار رسانه ها قرار گرفته است، نام ۱۶ فرد و دو نهاد آمده است.
براساس بیانیه ای که وزارت خزانه داری آمریکا صادر کرد، دو این دو نهاد شامل سازمان جهاد خودکفایی نیروی هوافضای سپاه و مرکز تحقیقات باقرالعلوم تحت تحریم قرار گرفته اند.
همچنین نام شرکت هایی ذکر شده که این شانزده نفر عمدتا دست اندرکار آن هستند.
شرکت رایان رشد افزار
این شرکت با سپاه قدس همکاری داشته است.
- سید رضا قاسمی (از شرکت رایان رشد افزار
- فرشاد حاکم‌زاده (از شرکت رایان رشد افزار)
- محسن پارساجم (از شرکت رایان رشد افزار)
تعاونی کشتی‌سازی مد کندالو قشم
این شرکت با تهیه امکانات، تجهیزات و کمک و حمایت مالی در جزیره قشم، با سپاه پاسداران همکاری دارد. همکاری این شرکت از سال ۲۰۱۱ با نیروی دریایی سپاه آغاز شد. کشتی‌سازی مد کندالو قشم در آزمایش سلاح ها در تنگه هرمز به سپاه کمک کرده است و از تهیه کنندگان قایق های تندرو است که سپاه برای مزاحمت برای ناو های آمریکایی استفاده کرده است.
- گروه رامور
این گروه از طریق کشتی‌سازی مد کندالو قشم از سال ۲۰۱۲ با سپاه پاسداران همکاری دارد.
- رسیت تاوان
شرکت رامور به این نام تغییر کرده و توسط یک تبعه ترکیه اداره می شود و وابسته به کشتی‌سازی مد کندالو قشم است.

- امیلی لیو
شرکت دیگری است که مالک آن تبعه چین است و برای اهداف نظامی برای ایران امکانات تهیه می کند. این شرکت، وابسته به شیراز الکترونیک است.
شرکت نرم‌افزاری آجیلی
این یک شرکت هک است که پیشتر در دادگاهی در ورمونت به خاطر حملات سایبری کیفرخواستی علیه عوامل آن صادر شده است. این شرکت علاوه بر خدمات به ارتش و نهادهای نظامی ایران، اطلاعات به دست آمده از هک موسسات آمریکایی را در اختیار ایرانی ها قرار داده و به آنها فروخته است.
- محمدرضا رضاخواه (از شرکت نرم‌افزاری آجیلی)
- محمد سعید آجیلی، از شرکت نرم‌افزاری آجیلی
دیگر شرکت ها ونهادهای تحت تحریم

- شرکت آباساینس تک (مستقر در چین)
- شرکت اندیشه وصال خاورمیانه
- سازمان جهاد خودکفایی نیروی هوافضای سپاه
- سازمان تحقیقات و جهاد خودکفایی سپاه
- شرکت ریبیم اوپترونیکس (مستقر در چین)
- شرکت ریبیم کورپوریشنز (مستقر در چین)
- شرکت سانوی تک (مستقر در چین)

تحریم های جدید در حالی است که دوشنبه شب ۲۶ تیرماه، رکس تیلرسون وزیر خارجه ایالات متحده آمریکا در دومین گزارش به کنگره آمریکا تایید کرد جمهوری اسلامی ایران به تعهداتش به توافق هسته ای دو سال پیش پایبند بوده است. وی همزمان، اعلام کرد ایالات متحده برای اجرای دقیق این توافق به ایران فشار خواهد آورد و به خاطر بی ثبات سازی خاورمیانه، ایران با تحریم های جدیدی روبرو خواهد شد.
براساس قانون در ایالات متحده، وزارت خارجه آمریکا موظف است هر ۹۰ روز یکبار، کنگره را در جریان اجرای صحیح برجام از سوی ایران بگذارد.
در بیانیه وزارت خزانه داری آمریکا تاکید شد در تحریم های جدید هفت سازمان و ۵ فرد به دلیل حمایت از نیروهای سپاه و نظامی ایران مورد تحریم قرار گرفته اند. در بیانیه وزارت خزانه داری آمده، افراد و نهادهای تحریم شده با ساخت پهپاد، تولید و نگهداری قایق های تندرو و تامین قطعات الکترونیکی حامی نیروهای نظامی و سپاه پاسداران ایران هستند.
اعتراض پیاپی آمریکا به برنامه موشکی ایران
تحریم های جدید در حالی است که از زمان روی کار آمدن دولت پرزیدنت ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا با تاکید بر «بد» بودن توافق هسته ای، خواستار فشار بر ایران شده بود. از جمله اعتراض مقام های آمریکایی به برنامه موشکی ایران است. براساس قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت که بعد از توافق هسته ای تصویب شد، ایران از آزمایش موشک بالستیک با قابلیت حمل کلاهک اتمی منع شده است. با این حال جمهوری اسلامی آزمایشاتی انجام داده و می گوید این آزمایش ها جنبه دفاعی دارد.
رکس تیلرسون وزیر خارجه آمریکا سه ماه پیش و بعد از پیروزی حسن روحانی از ایران خواسته بود برنامه موشکی مشکوک خود را متوقف کند.
پیش از این سنای آمریکا در مصوبه ای تحریم ایران را برای برنامه موشکی، بی ثبات سازی در منطقه خاورمیانه با حمایت از گروه های تروریستی و نقض حقوق بشر به تصویب رسانده است.
این درحالی است که مقام های دولت ایران همچنان با افزایش بودجه، بر برنامه موشکی خود ادامه می دهند.
در مقابل، برخی سناتور های آمریکایی از جمله تد کروز با اشاره به رفتارهای ایران، جمهوری اسلامی را بزرگترین تهدید علیه امنیت ملی آمریکا است.
پیشتر مقام های اسرائیل نیز از اقدامات بی ثبات کننده ایران در منطقه خاورمیانه انتقاد کرده بودند و بنیامین نتانیاهو به صراحت گفته بود: اسرائیل از اوضاع در غزه و کارخانه موشک سازی ایران در لبنان نگران است

تیراندازی یک سرباز وظیفه در پادگان آبیک قزوین سه کشته و هشت مصدوم برجای گذاشت

صبح روز جاری، یک سرباز وظیفه پس از ورود به آسایشگاه پادگان آبیک قزوین، هم خدمتی‌هایش را به رگبار بست،که بر اثر آن سه سرباز کشته و هشت تن دیگر نیز مجروح شده‌اند.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، در پی این تیراندازی که امروز دوشنبه ۲۶ تیرماه، حدود ساعت ۱۶ رخ داد، روابط عمومی ارتش با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد: «این تیراندازی بر اثر سهل انگاری یک سرباز وظیفه در منطقه نظامی آبیک و به طور ناگهانی رخ داده است.»
ایسنا به نقل از مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی نوشت: «۳ نفر از مجروحان حادثه‌دیده در پادگان آبیک وضعیت مناسبی ندارند و تحت مراقبت‌های ویژه قرار دارند.»
محمدحسن ارداقیان گفت: «شش نفر از مجروحان حادثه پادگان آبیک در بیمارستان شهید رجایی بستری شدند که از این تعداد سه نفر وضعیت مناسبی ندارند و در آی‌سی‌یو بستری هستند.»
وی ادامه داد: «سه مجروح دیگر در بخش‌های مختلف بیمارستان بستری هستند، اسامی این افراد به دلایل امنیتی از سوی ارتش اعلام‌نشده است.»
مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی قزوین گفت: «ضارب این حادثه نیز در آی‌سی‌یو بستری است و این خبر که وی فوت کرده است شایعه است.»
خبرگزاری مهر و خبرگزاری صدا و سیما اما درباره این حادثه نوشته اند سرباز ضارب به دلیل «نارضایتی» به آسایشگاه خود برگشته و پس از برداشتن اسلحه‌اش، هم خدمتی‌ های خود را به رگبار بسته است.
گزارش شده است این حادثه پس از آن اتفاق افتاده که افسران مافوق با درخواست این سرباز برای انتقالش به زادگاه خود مخالفت کرده اند.
دادستان آبیک اما از پیگیری پرونده این حادثه در دادسرای نظامی قزوین خبر داده و گفته است تحقیقات بازپرس ادامه دارد.
سعید احمدزاده به خبرگزاری فارس گفته است که به دلیل وقوع حادثه تیراندازی از سوی سرباز وظیفه به هشت نفر از سربازان در پادگان، موضوع از سوی بازپرس دادسرای نظامی در حال پیگیری است.
به گفته احمدزاده انگیزه‌های اولیه سرباز ضارب شخصی بوده که موجب شده هشت نفر قربانی شوند. سه نفر فوت کرده و پنج نفر هم زخمی شده اند. سرباز ضارب پس از تیراندازی به سوی سربازان، خودش را از ناحیه کتف و سینه مورد اصابت گلوله قرار می‌دهد.
خدمت سربازی در ایران برای مردان اجباری‌ است و مدت آن تا ۲۱ ماه است.
رادیو زمانه در این خصوص نوشته است؛ سربازان در طول دوران خدمت با سختی‌ها و مشکلات زیادی دست‌ و پنجه نرم می‌کنند. از جمله این دشواری ها می توان به امکانات محدود و برخوردهای نامناسب و در برخی موارد غیر‌انسانی بعضی پرسنل کادری ارتش و سپاه با سربازها به‌ خصوص در مناطق دور از مرکز و مخصوصا با سربازانی اشاره کرد که سطح تحصیلات پایینی دارند و با عنوان «سرباز صفر» شناخته می‌شوند.
در دوران سربازی معمولا از سربازها در اموری غیر‌مرتبط با توانایی‌ها و تخصص‌های‌ شان استفاده می‌شود. حوادث و سوانحی هم که در این دوره برای سربازها رخ می‌دهد اغلب قابل پیگیری نیستند و ساختار نیروهای مسلح در ایران هم معمولا اجازه پیگیری‌ احتمالی را نمی‌دهد.
همچنین در طول دوره خدمت حقوقی بسیار ناچیز به حساب سربازها واریز می‌شود.
استفاده از سلاح علیه خود یا دیگر سربازها از جمله مواردی است که در ارتباط با دوره سربازی معمولا خبرساز می شود.
شهریور ماه سال ۹۵، خبرگزاری کار ایران (ایلنا) گزارش کرد یک سرباز وظیفه «کانون اصلاح و تربیت» در مادوان یاسوج (استان کهکیلویه و بویر احمد)، سه سرباز دیگر این کانون را به رگبار بسته و خود را نیز با شلیک گلوله کشته است.
در موردی دیگر، مهر ماه سال ۹۴ گزارش شد که یک سرباز در زندان آباده (استان فارس) به دلیل مشکلات روحی و اختلاف سلیقه با برخی سربازان مستقر در این زندان، به سوی آنها آتش گشوده که به دنبال این حادثه پنج سرباز کشته و یک نفر زخمی شد.

مرگ دختر ۱۷ ساله در پی مقاومت در مقابل تجاوز

دادستان عمومی و انقلاب بجنورد از وقوع یک فقره قتل یک دختر ۱۷ در منطقه حصار گرمخان این شهرستان در اثر سقوط از پشت بام خبر داد؛ این مقام قضایی دو مرد را متهم کرده که به قصد تعرض به این دختر با او درگیر شده بودند.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران به نقل از ایلنا، مسلم محمدیاران دادستان بجنورد گفت: این حادثه بعد از ظهر روز شنبه در منطقه حصار گرمخان رخ داده است.
او افزود: در بررسی‌های اولیه مشخص شد که دو نفر با توسل به زور به محل زندگی این دختر وارد و پس از فرار او به پشت بام، در اثر درگیری و مجادله صورت گرفته وی از پشت بام سقوط و فوت می‌کند.
به گفته دادستان بجنورد یک روز پس از این حادثه دو نفر به اتهام مشارکت در قتل عمدی از طریق تسبیب در جنایت توام با تهدید با چاقو دستگیر و پس از تفهیم اتهام روانه زندان شدند.
یاران افزود: متهمان ضمن اقرار صریح به ورود به عنف به منزل مقتوله با قصد برقراری رابطه نامشروع و تایید مجادله فی مابین، موضوع مداخله در سقوط و مرگ مقتوله را انکار کردند.
دادستان بجنورد تاکید کرد: پرونده در مرحله رسیدگی و انجام تحقیقات تکمیلی است.
Tags:


محمد نوریزاد،فیلمساز، خبرنگار، فعال شناخته شده سیاسی و طرفدار مبارزه بدون خشونت در اعتراض به حجاب اجباری با شال سفید به دیدار امیر امیرقلی رفته است. امیر امیرقلی،فعال سیاسی، پس ازدو سال و نیم از زندان آزاد شده است



جلوگیری از تشییع جنازه قربانی ماجرای #متروی_شهرری

شرط تحویل جنازه #اصغر_نحوی_پور به خانواده اش را عدم تشییع جنازه در محل اعلام کردند،
جنازه از غسالخانه مستقیما در بهشت زهرا دفن شد.


#چهارشنبه_های_سفید
ما با افتخار تمام شهر را با هم سفید پوش و بدون حجاب اجباری قدم زدیم، باید با همراهی مردان علیه حجاب اجباری تلاش کنیم فقط راهش این است که تنها نباشیم با هم قوی تر هستیم.
اینجا خوشحال و شاد کل پارک و بدون حجاب قدم زديم و همه میدونستن برای چهارشنبه های سفیده و از هیچ نگاهی نترسیدیم. ما منتظر تغيير قانون حجاب نيستيم بلكه خودمان جامعه را تغيير مي دهيم تا شهر به ديدن ما بدون حجاب ها هم عادت بكند. با حجاب و بي حجاب همراه هم هستيم و براي همين حق با ماست

عثمان مزین: «نداشتن اوراق هویتی همچون شناسنامه و فقر مالی باعث بازماندن کودکان از تحصیل می‌شود»

عثمان مزین، وکیل دادگستری گفت که نداشتن اوراق هویتی همچون شناسنامه و فقر مالی باعث بازماندن کودکان در ایران از تحصیل می‌شود.
آقای مزین «تبعیض و توزیع نابرابر و ظالمانه امکانات دولتی» را از عمده عوامل بازماندن کودکان از تحصیل در شهرهای مرزی و استان‌های محروم در ایران عنوان کرد.
آمار مشخصی از کودکان بازمانده از تحصیل در ایران وجود ندارد و همواره آمارهای متناقضی از سوی مسولان رده‌های مختلف در این زمینه اعلام می‌شود اما براساس نقشه‌ای که مرکز آمار ایران با عنوان نقشه باسوادی در این کشور منتشر کرده استان‌های سیستان و بلوچستان، کردستان و آذربایجان غربی، محروم ترین استان‌ها از نظر سطح سواد هستند.
محمدنعیم امینی‌فرد، رییس مجمع نمایندگان استان سیستان و بلوچستان در مجلس، تعداد بازماندگان از تحصیل در این استان را ۱۲۰ هزار نفر اعلام کرده و به خبرگزای مجلس ایران گفته است که براساس آمار نهادهای دولتی، حدود ۲۵ تا ۳۰ هزار نفر در استان سیستان و بلوچستان از تحصیل بازمانده‌اند اما نمایندگان مجلس تعداد این افراد را ۱۱۰ تا ۱۲۰ هزار نفر برآورد می‌کنند.
به گفته آقای امینی‌فرد «حدود ۷۰ درصد بازماندگان از تحصیل اوراق هویتی دارند و بیشتر در شهرهای ایرانشهر، چابهار، کنارک و نیک‌شهر و سراوان ساکن هستند و مشکلات اوراق هویتی و مسائل دیگر از جمله دلایل بازماندن از تحصیل ۳۰ درصد مابقی محسوب می‌شود.»
براساس اصل‏ سی قانون اساسی ایران  «دولت‏ موظف‏ است‏ وسایل‏ آموزش‏ و پرورش‏ رایگان‏ را برای‏ همه‏ ملت‏ تا پایان‏ دوره‏ متوسطه‏ فراهم‏ سازد و وسایل‏ تحصیلات‏ عالی‏ را تا سر حد خودکفایی‏ کشور به‏ طور رایگان‏ گسترش‏ دهد.»
بند سوم از اصل سوم قانون اساسی  هم به «آموزش‏ و پرورش‏ و تربیت‏ بدنی‏ رایگان‏ برای‏ همه‏ در تمام‏ سطوح‏، و تسهیل‏ و تعمیم‏ آموزش‏ عالی‏» اشاره دارد.
عثمان مزین، وکیل دادگستری در ایران، به کمپین بین المللی گفت: «محرومیت کودکان در ایران چندین علت دارد که فقر و نداشتن مدارک هویتی از عمده دلایل آن هستند. قانون اساسی بر رایگان بودن تحصیل تاکید کرده اما این برای کسانی است که تابعیت ایران دارند. ما کودکان بسیاری در ایران داریم که هرچند مادر آنها ایرانی است و در ایران هم دنیا آمده‌اند اما تبعه ایران محسوب نمی‌شود. وقتی تبعه ایران نیستند متعاقبا به آنها شناسنامه و مدارک هویتی داده نمی‌شود و عملا از تحصیل محروم می‌شوند.»
به گفته آقای مزین «سیستم تابعیت در ایران تابع سیستم خون است و اگر پدر ایرانی نباشد کودکان ایرانی محسوب نمی‌شوند و نمی‌توانند مدرسه بروند.» او گفت: «در سیستان و بلوچستان افراد زیادی که فاقد شناسنامه هستند وجود دارد. در کردستان کودکانی داریم که ایرانی تلقی نمی‌شوند و به همین دلیل اجازه تحصیل به آنها داده نمی‌شود. البته دولت لایحه‌ای تهیه کرده که به کودکانی که بی‌هویت هستند یا پدران شان خارجی هستند حداقل اجازه تحصیل داده شود. درست است هویت ایرانی نمی‌دهند ولی اجازه داده شود حداقل درس بخوانند. اگر این لایحه در مجلس تصویب شود خیلی خوب می‌شود. اما این لایحه تاکنون سرانجامی نداشته است.»
آقای مزین گفت: «چنین مواردی در شهرهای مختلف پراکنده هستند. راه‌های غیرقانونی برای حل این مساله البته وجود دارد اینکه یکی از بستگان ایرانی اینها، برای‌شان شناسنامه بگیرد یا به نام فرد دیگری برای او شناسنامه بگیرند که این یکی از راه‌های معمول است. راه دیگر درباره کسانی که من می‌شناسم این است که از ایران می‌روند وقتی بچه نمی‌تواند تحصیل بکند می‌روند کشور دیگر که امکان تحصیل پیدا کند اما همه کودکانی که مدارک هویتی ندارند لزوما شامل این دسته نیستند و در سیستان و بلوچستان به خصوص کودکان ایرانی زیادی داریم که شناسنامه ندارند”»
«عدم ثبت ازدواج و پدران بدون شناسنامه» در گزارشی که خبرگزاری مهر منتشر شده مانع ثبت نوزادان و بی‌شناسنامه ماندن آنها در سیستان و بلوچستان می‌شود. در چند دهه اخیر، عواملی همچون نبود نمایندگی ثبت احوال در نقاط دورافتاده، دوری از مرکز شهرستان، بی‌‎سوادی و ناآگاهی از مزایای شناسنامه و زایمان در منزل یا بیابان، باعث شده است هزاران نفر در استان سیستان و بلوچستان ایران مدرکی قانونی به عنوان سند هویتی خود نداشته باشند.
عثمان مزین گفت: “علی‌الخصوص در مناطق روستایی، بچه‌ها وسط سال تحصیلی می‌روند کوره‌های آجرپزی کار می‌کنند و همین باعث می‌شود که وقفه در تحصیل پیش بیاید. در مناطق مرزی در خیلی از روستاها فقط مدرسه ابتدایی یا نهایتا راهنمایی وجود دارد و کودکان برای دبیرستان باید به شهر بروند و وسع مالی ندارند. درس را به ناچار رها می‌کنند.  این طور کودکان در خوش بینانه‌ترین حالت تا پایان مقطع راهنمایی تحصیل می‌کنند خیلی‌هایشان تا پایان مقطع دبستانی. علی‌الخصوص اگر این کودکان دختر باشند که به ناچار از سوی خانواده‌های خود از تحصیل محروم می‌شوند”.
آقای مزین با اشاره به قانون اساسی ایران که فراهم کردن آموزش و پرورش رایگان را وظیفه دولت می‌داند گفت: “متاسفانه در برخی مناطق، امکان تحصیل فراهم شود و در برخی مناطق از جمله مناطق مرزی فراهم نمی‌شود. این نشان دهنده توزیع نابرابر و ظالمانه امکانات دولتی و نوعی تبعیض است. مضافا بر اینکه لایحه حمایت از حقوق کودکان، محروم کردن کودکان از تحصیل را جرم انگاری کرده و جزو موارد خطرآفرین قید می‌کند. کودک باید تا پایان تحصیلات بتواند از تحصیل برخوردار شود ولی نه آموزش و پرورش پی‌گیری می کند و نه والدین توان این را دارند و عملا بسیاری از کودکان نمی‌توانند تحصیلات متوسطه را به پایان ببرند.”
قانون حمایت از کودکان و نوجوانان، ممانعت از تحصیل کودکان را ممنوع دانسته و می‌گوید: مرتکب به سه ماه و یک روز تا شش ماه حبس و یا تا ده میلیون ریال جزای‌نقدی محکوم می‌گردد.
عثمان مزین، وکیل دادگستری گفت: «باید واحدهای بازرسی در کلیه مناطق فعال شوند و هرنوع جرایم علیه اطفال اگر مشاهده می‌کنند گزارش کنند مثل محروم کردن اطفال از تحصیل و وادار کردن آنها به کار و تکدی گری. بعضا خانواده‌هایی هستند که والدین چنین می‌کنند اگر این بازرسان فعال شوند به مناطق مختلف سرکشی کنند و کودکانی که به ناگهان ترک تحصیل می‌کنند و در کلاس و مدرسه حاضر نمی‌شود را شناسایی و پی‌گیری کنند آمار کودکانی که از تحصیل باز می‌مانند بسیار تغییر می‌کند.  خیلی از این کودکان ناخواسته دچار این شرایط ناگوار می‌شوند.»
به گفته او «برخوردار کردن این کودکان از تحصیل رایگان شاید برای حکومت هزینه بر باشد اما این اصل صریح قانون اساسی است و باید اجرا شود از طرفی زندگی کردن یک فرد بی‌سواد به مدت ۵۰-۶۰ سال ضررهای بیشتری به جامعه وارد می‌کند و اگر ما بحث نفع و فایده هم بکنیم هزینه مختصری که در مناطق محروم برای تحصیل کودکان می‌شود به مراتب بازدهی بیشتری نسبت به منافع جمعی دارد و از همه مهم تر بسیاری از این کودکان اگر از جنبه تحصیلی رسیدگی شود و فضا و امکانات برابر با دیگر مناطق برای‌شان فراهم شود قطعا استعداد و قوه علمی بالایی دارند.»

تربیت ناصحیح پسران، دامن‌گیر‌ دختران می‌شود

سیمین فروهر
مطلبی از یک نویسنده هندی ترجمه کردم که به موضوع آزار و اذیت جنسی دختران نوجوان از سوی پسران هم‌کلاسی خود در مدارس هند می‌پردازد. کشور هند از جمله کشورهایی است که در آن مدارس مختلط وجود دارد و دختران و پسران این امکان را دارند که با هم سر کلاس‌های درس واحد بنشینند. همین موضوع باعث می‌شود که در این جوامع گزارش‌هایی از آزار جنسی دختران توسط پسران در کلاس‌های درس موجود باشد.
حال سؤال این است که آیا مسئله مطرح‌شده در این مقاله، در کشور ما نیز مابه‌ازاء دارد؟ همان‌طور که می‌دانیم در ایران مدارس از ابتدایی تا دبیرستان تک‌جنسیتی هستند و امکان تحصیل دختران و پسران در یک مدرسه وجود ندارد؛ اما آیا در عرصه‌های دیگر جامعه دختران نوجوان از سوی پسران تازه بالغ‌شده مورد آزار قرار نمی‌گیرند؟ آیا سیاست تفکیک جنسیتی مدارس در زدودن این آسیب از سطح جامعه موفق بوده است؟ آیا عرصه‌های دیگری در جامعه موجود نیستند که در آن دختران کم‌ سن‌وسال مورد ارجاعات جنسی پسران قرار گیرند یا شوخی‌ها و تماس‌های فیزیکی ناخوشایند از سوی آنان دریافت کنند؟
  • به سال‌ها پیش برمی‌گردم. یک روز عصر تابستانی است و من و دوستانم در کوچه مشغول بازی هستیم. دختران و پسرانی صمیمی و مهربان و مراقبت‌کننده از یکدیگر؛ اما روزی پسرک، که حتا مطمئن نیستم بالغ شده بود یا نه تصمیم می‌گیرد ما را پشت ماشینی ببرد، شلوارش را پایین بکشد و از ما بخواهد که ادرار کردنش را تماشا کنیم! ترسیدیم و دویدیم و فرار کردیم اما خاطره آن روز هیچ وقت از ذهن من بیرون نرفت. مسخره و منزجرکننده بود. هرچه بیشتر فکر می‌کنم کمتر می‌فهمم هدفش چه بود و با آن عمل می‌خواست به چه مقصودی برسد. مطمئنم هیچ‌کدام از آن دخترهایی که آن روز با من بودند مثل من این اتفاق را از یاد نبرده‌اند.
  • یادم نیست چند سالم بود اما چندان بزرگ نشده بودم. خانه یکی از آشنایان مهمان بودیم. بچه‌ها در اتاقی مشغول بازی بودند. من پیش مادرم بودم که دیدم یکی از مادرها که رفته بود در اتاق به بچه‌ها سری بزند بیرون آمد و پچ‌پچ‌کنان و با عصبانیت می‌گفت فلان پسر پایش را زیر دامن دخترها می‌برد! تصویر آن پچ‌پچ کردن و همهمه بعد از آن و گفت‌و‌گوی درونی من با خودم پیرامون چرایی آن ماجرا، هنوز در ذهنم است.
  • در دوران نوجوانی یکی از دوستانم تعریف کرد که یک روز که در خانه تنها بوده پسرعمه‌اش به خانه‌شان می‌آید. پسر که از نبود والدین دوست من مطمئن بوده از او می‌خواهد که با هم بروند روی تخت و فقط کنار هم بخوابند. دوستم عصبانی شده بود و او را از خانه بیرون کرده بود. ترس از وقوع دوباره این حادثه همواره با او بود و اثرات مخرب این اتفاق تا مدت‌ها همراهش.
این‌ها تنها مشتی از خروارها تجربه‌ای است که همه ما، اگرچه در مدارس تک‌جنسیتی تحصیل کرده‌ایم اما در سایر عرصه‌های جامعه، از عمومی‌ترین تا خصوصی‌ترین، با آن‌ها روبرو بوده‌ایم. واکاویدن این معضل، پژوهشی جامعه‌شناختی می‌طلبد و پرداختن به ریشه‌های آن در این نوشته نمی‌گنجد؛ اما واضح آن است که ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که پسران (و دختران) از بدو تولد در خانواده و بعد از آن در مدرسه و جامعه، عمدتاً با رویکردهای جنسیتی نابرابر و تبعیض‌آمیز پرورش می‌یابند و ذهن آن‌ها با هنجارها و کلیشه‌های جنسیتی شکل می‌گیرد. این نوع تربیت باعث می‌شود که ادراک مخدوشی هم از خود و هم از دیگران برای آن‌ها شکل گیرد. پسران و دختران مطابق با نوع تربیتی که دریافت می‌کنند صفات خاصی را دارا می‌شوند، نقش‌های تفکیک‌شده‌ای به آن‌ها محول می‌شود و رفتاری متناسب با این صفات و نقش‌ها بروز می‌دهند. در این فرهنگ پسران به سوی نمایش هرچه بیشتر قدرت مردانه سوق داده می‌شود که با ورود آن‌ها به دوران بلوغ بیش از پیش نمود بیرونی به خود می‌گیرد. در این مرحله از رشد پسران دوره تکامل جنسی خود را طی می‌کنند اما به دلیل تربیت نادرست راه مواجهه با بلوغ جنسی را بلد نیستند.
اگرچه پسران با محدودیت‌های جنسی روبرو هستند اما اعتباری که تا کنون از خانواده و جامعه کسب کرده‌اند باعث هموار شدن مسیر مکاشفه‌های جنسی برای آن‌ها می‌شود. در کوچه و خیابان، مهمانی‌ها و دورهمی‌های خانوادگی و کلاس درس آموزشگاه و دانشگاه به دختران دور و برشان که تا دیروز با هم بازی می‌کردند و شاد بودند متلک‌های جنسی/جنسیتی می‌گویند، جوک‌های رکیک تعریف می‌کنند، جنس/ جنسیت آن‌ها را به تمسخر می‌گیرند و اگر امکان یابند آن‌ها را لمس می‌کنند غافل از این‌که درحال آزار رساندن به دوستان دوران کودکی خود هستند که ممکن است تبعات این آزار و اذیت تا پایان عمر با این دختران باقی بماند.
راه حل چیست؟
لازم است تربیت پسرانمان را بر مبنای کلیشه‌های جنسیتی متوقف کنیم تا بتوانیم بستر امن و آرامی برای فرزندانمان مهیا کنیم. پسران ما باید بیاموزند که رضایت و سرخوشی آن‌ها از مسیر ناآرام کردن و آزار دادن گروهی از هم‌بازی‌های دوران کودکی‌شان نمی‌گذرد. باید به آن‌ها یاد بدهیم که زن و مرد هیچ کدام بر دیگری ارجح نیستند، هیچ کدام به واسطه جنسیتشان محکوم به انجام دادن یا انجام ندادن کاری نیستند و الصاق نقش‌های اجتماعیِ معطوف به جنسیت بر افراد محکوم و منفور است. به این ترتیب پسران ما به مادران، دوست‌دخترها و همسرانشان احترام خواهند گذاشت؛ زن‌هایی که ممکن است دختران خود ما باشند. ما موظفیم به کودکان خود اعم از دختر و پسر یاد بدهیم که بدن‌های خود را بشناسند و از آن‌ها مراقبت کنند. آن‌ها باید بدانند که زندگی و تحصیل و تفریح در آرامش حق آن‌ها است و لازم است یاد بگیرند که مقابل هرکس که سعی داشت این حق را از آن‌ها سلب کند با جسارت و اعتماد به نفس بایستند.

زنجیر کردن یک زندانی به میله پرچم در زندان اردبیل

روز دوشنبه ۲۶ اردیبهشت‌ماه یک زندانی در زندان مرکزی اردبیل از سوی مسئولین زندان جهت تنبیه برای چندین ساعت به میله‌های زندان زنجیر شد.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، یک زندانی با هویت «افشین زینالی» از ساعت ۳ بعدازظهر روز دوشنبه به صورت تنبیهی به میله‌های زندان زنجیر شده و در نخستین ساعات روز سه شنبه به بند بازگردانده شده است.
پیش از این نیز زندانیان دیگری از جمله عباس علیپور و محمد صابر ملک رئیسی در این زندان به این صورت از سوی مسئولین تنبیه شده بودند.
افشین زینالی با اتهام «سرقت» در اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۳ بازداشت شده و پیش‌تر نیز به صورت تنبیهی به میله‌های زندان زنجیر شده بود.