اقاي بازجوي زندان كارمندش را آزارجنسي داده است. فايل صوتي اش را كارمند منتشر كرده است. اگر يك زنداني سياسي فايل شكنجه شدنش در فضاي خصوصي بازجو را منتشر مي كرد حالا قهرمان شده بود اما با اين كارمند كه به طور اتفاقي "زن" است يك دنيا مخالفت شده است در رابطه با انتشار فايل صوتي مكالمه؛ كه چه؟ كه خصوصي است، كه اصلن جرم است(وات د فاك ملت نفس كشيدن شما در آن جامعه جرم است) كه زن هم حتمن خودش رابطه داشته است با آقا؛ كه به قول توجيه گران هميشگي "عادي شدن" آزار جنسي "حريم خصوصي" مرد ماجرا خدشه دار شده است. ماشالله به حريم خصوصي آقايان؛ حريم خصوصي آقايان از شورت خودشان شروع نمي شود از اندام جنسي خانوم ها شروع مي شود. آنها مي توانند اين اندام را تشريح كنند؛ هر وقت كه دلشان خواست؛ در هر موقعيتي كه دلشان خواست؛ در مواردي كه رابطه اي وجود نداشته است حتمن زن بد لباس پوشيده است؛ در مواردي كه رابطه اي وجود داشته است خب رابطه وجود داشته است ديگر طرف حق دارد تجاوز كند. رابطه رئيس و مرئوس هم كه هيچ، اخلاق مداران عزيز توجه ندارند كه طرف از جايگاه قدرت دارد با كارمندش چه مي كند و لكنت هاي زباني زن ماجرا قرار است آزار جنسي اش را توجيه كند، توجيه گران آزار جنسي نمي خواهند بفهمند كه حتي وقتي شريك جنسي شما نخواست و شما اصرار ورزيدي خشونت كرده اي، فقط مي دانند كه اگر كسي اين خشونت را در عرصه ي عمومي مطرح كند؛ به "حريم خصوصي" مرد تعرض كرده است. يك زمان بايد اين جامعه بفهمد كه حريم خصوصي مردانه اش را از بدن زنان شروع نكند؛ اگر نگران حريم خصوصي اش است حريم خصوصي زن را رعايت كند.
جامعه اي كه دائم دارد از اخلاق حرف مي زند، ادب عمومي اش دائم در حال سانسور كردن بخش عظيمي از نيازها و خواسته هايي است كه در واقع جزئي از حداقل حقوق انساني هستند، جامعه اي كه در آن خنده ي بلند زن، زبان بدن زن، نيازهاي جنسي زن، صحبت از فشارهاي جنسي به زن، صحبت از خشونت در مورد زن "اخلاق" كثيف اش را زير پا مي گذارد، جامعه اي كه فمينيست هايش هم در نهايت در بسياري از موارد اسطوره هاي مردانه را مي پرستند؛ نياز به زناني دارد كه اخلاق مرسوم اش را به گند بكشند و توف كنند روي صورت اخلاق مداران!