زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی و شهروند ساکن شهرستان شهریار در صفحه اش می نویسد:
هر گونه جنبش اعتراضی کارگری ، معلمان ، پرستاران ، و دادخواهی با برچسب های امنیتی روبرو شده و با هجوم نهادهای سرکوب متلاشی می شوند ، ثروتهای ملی کشور و مردم ایران هزینه جنگ افروزی در سوریه و آوارگی مردمان آن دیار شده و یمن و لبنان و عراق از سرمایه ما دچار بحران می شوند ، کنشگران میهن اعتراض می کنند و خواهان بازگشت اقتدار و حاکمیت بدست مردم شده و انتخابات واقعی را طلب می کنند ، و خواستار محاکمه دست های پنهان و آلوده ای که دچار اختلاس و غارت سرمایه های میهن گشته هستند . براستی در سرزمین تیره روز من آزادی کجاست ؟ چرا فرزندان اندیشمند و فرهیخته ایران در زندان بسر می برند ؟ چرا مردم در نکبت فقر و فاقه دست و پا می زنند ؟ تجمع ثروت و قدرت و در اختیار گرفتن نیروی نظامی بر علیه مردم خود نشان از دیکتاتوری سیاه و عریان می دهد . ما چنین نمی خواهیم ، ما خواهان آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی و مدنی هستیم ، ما خواستار انتقال مسالمت آمیز قدرت بدست مردم هستیم ، ایران را بسوی جنگ ، انفجار ، ویرانی و تباهی سوق ندهید ، ما سرزمینی آزاد و آباد با حاکمیت ملی می خواهیم . آیا این خواسته ها در سده 21 عجیب به نظر می رسد ؟ . اینجا ایران ، شهریار ، من فریاد آزادی ..