فقر، فحشا و تن فروشی به بار می آورد. آیا توانمند سازی زنان راه بهتری نیست؟ چند درصد زنان این مملکت، مثل همه ی دنیا در دوران تحصیل خود، مدت کوتاهی در کافه رستوران کار کرده اند؟
کار زن ها در کافی شاپ ها و رستوران ها ممنوع است. در ایران، برعکس بیشتر کشورها، زن ها نمی توانند در بخش خدمات شهرداری استخدام شوند، در حالی که با نگاهی به وضعیت کار در بخش خصوصی، (به وژه خدمات منازل) نسبت زنان کارگر اگر از مردان بیشتر نباشد کمتر نیست. شرکت اتوبوسرانی در ایران، برعکس بسیاری از کشورهای دنیا، زنان را به عنوان راننده نمی پذیرد. زنان در مشاغل مدیریتی ایران حتی در بخش خصوصی تقریبا جایی ندارند. با آن که سربازی اجباری، دو سال از عمر مفید مردان این مملکت را به یغما می برد ولی برای بسیاری، زمینه ساز شغل ها و آشنایی هایی است که در ارتش و خارج آن جذب شوند. بر خلاف پیش قضاوت ها، بسیاری از زنان ترجیح می دهند که به سربازی بروند و با وجود سختی ها استقلال شخصیت و استقلال مالی به دست آورند. در حالی که برعکس همه جای دنیا، زنان ایران در ارتش جایی ندارند. شرکت های هواپیمایی، زنان را تنها در چهره ی مهماندار می بینند. زنان در بخش فنی به کلی حذف شده اند. حضور زن ها در اجتماع، به فهرست کوچکی از مشاغل دفتری محدود می شود که آن هم با تبعیض جنسیتی روبروست. (شما نیز شنیده اید که در برخی مشاغل دفتری به زنان پیشنهادهای گوناگون جنسی می شود و یا فلان بانک فقط حسابدار مرد می گیرد!)
وقتی مردان به شیوه سنتی مجبور باشند بار سنگین زندگی را یک تنه به دوش بکشند، خانواده و سپس جامعه از نیروی کار، تولید و خلاقیت زنان بی بهره می ماند. بسیاری از زنانی که امروز تن فروش نام گرفته اند، با میل و رغبت خود دست به انتخاب نزده اند، بلکه در شرایطی وادار به این کار شده اند. آیا توانمندسازی زنان برای کار و تولید، راه بهتری نیست؟
کافی است بدانیم در آمار بیکاری ایران، عمدتا زنان بیکار جزو آمار شمرده نمی شوند. چگونه می توان دختران این سرزمین را هم تراز پسران آماده ی کار، رقابت و تولید کرد؟
آگهی های جذب نیرو در برخی کشورها حق ندارد جنسیت فرد را قید کند. افراد (چه زن چه مرد) اگر مورد تبعیض واقع شدند، می توانند از یک کمپانی تبعیض گر، شکایت کنند. برخی از کشورها برای حضور زنان در مشاغل مختلف سهمیه حداقل در نظر گرفته اند. مثلا درصدی از هیات مدیره شرکت ها باید از میان زنان انتخاب شوند. چنین تبعیضی، تبعیض مثبتی است تا ساختارهای فرسوده سنتی به نفع برابری در دراز مدت تغییر کند. دوره های مختلفی برای دختران خردسال برگزار می کنند و به آن ها شجاعت می دهند که فراتر از محدوده های عرفی دست به انتخاب بزنند. مهم این است که در کشورهای پیشرفته ی دنیا، -که سیاست، اقتصادی است و نه اقتصاد، سیاسی- با برنامه ریزی دقیق، فرصت های شغلی برای هر کسی، فراتر از جنسیت فراهم است، و جارو زدن خیابان عار نیست