محرومیت عربها در ایران تنها به محرومیت از استفاده از زبان و اعمال فرهنگ خود در فضاهای عمومی نمیشود بلکه بخشی از اعتراضات همواره به عدم مشارکت عربها به عنوان کسانی که قرنها است در این بخش ایران سکونت دارند در اداره امور سیاسی و اقتصادی منطقه بوده است. تنها نیم درصد مسوولان دولتی استان خوزستان عرب هستند و از ابتدای جمهوری اسلامی تاکنون تنها یک وزیر عرب به کابینه راه یافته است.
همچنین فعالان عرب عقیده دارند دولتهای مرکزی چه در زمان پهلوی و چه در جمهوری اسلامی سیاستهای مختلفی برای تغییر بافت جمعیتی و کاستن از تعداد عربها در این منطقه اعمال کردهاند. یکی از این سیاستها به عقیده صاحبنظران عرب، تصرف زمینهای کشاورزی و تبدیل آن به مناطق صنعتی مانند نیشکر هفت تپه است که در کنار عدم بازسازی منازل و زیرساختهای شهری تخریب شده در اثر جنگ ۸ ساله میان ایران و عراق، باعث مهاجرت هزاران روستایی عرب به شهرهای بزرگ و ایجاد مناطقی در حاشیه شهرهای بزرگ شده که از ابتداییترین امکانات شهری مانند آب و برق بیبهرهاند. براساس آمارهای رسمی ۹۵ درصد حاشیه نشینان شهر اهواز، مرکز استان خوزستان، عرب هستند و ۷۵ درصد آنها ریشه روستایی دارند. حاشیهنشینان با اینکه در استانی زندگی میکنند که درصد قابل توجهی از درآمد نفت ایران از منابع آن به دست میآید، فاقد درآمد کافی برای تامین سرپناه مناسب برای خود هستند. اعتراضات عمومی در سالهای همگی از مناطق حاشیه اهواز شروع شده که کانونیترین نقاط تمرکز جمعیت عرب محروم و تحت تبعیض است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر